در اين فرض وى مالى اخذ نكرده و نفسى را بقتل نرسانده و عضوى را مجروح نساخته است لذا حدّش اينستكه فقط از شهر تبعيدش ميكنند . سپس شارح ( ره ) مىفرماين : و مستند اين تفصيل رواياتى است كه از حيث سند خالى از ضعف و جهالت راوى نبوده مضافا به اينكه در متن آنها اختلافاتى وجود دارد كه در نتيجه از افاده حكمى كه بتوان به آن اعتماد نمود قاصر مىباشند و از اينكه بگذريم جميع احكام و تفاصيلى كه مرقوم گرديد در يك روايت جمع نبوده بلكه از بسيارى از آن از جميع روايات اين باب تلفيق يافته و برخى از آنها را هم در هيچ روايتى بر آن واقف نگشتيم و همين معنا سبب آن شده كه شيخ عليه الرحمه اقوالش در كتب مختلف و مضطرب باشد . قوله : انّ ذلك لا على جهة التخيير : مشار اليه [ ذلك ] لزوم عقوبات مذكور يعنى قتل و صلب و قطع يد و رجل مىباشد . قوله : بل يقتل ان قتل : ضمير نائب فاعلى در [ يقتل ] و ضمير فاعلى در [ قتل ] به محارب راجعست . قوله : قودا : يعنى يقتل قودا و مقصود از [ قود ] قصاص مىباشد قوله : ان طلب الولىّ قتله : يعنى قتل محارب . قوله : او عفى عنه : ضمير فاعلى در [ عفى ] به ولىّ و ضمير مجرورى در [ عنه ] به محارب برمىگردد . قوله : او لم يطلب : ضمير فاعلى به ولىّ راجعست . قوله : و ان قتل و اخذ : ضمائر فاعلى در [ قتل ] و [ اخذ ] به محارب برمىگردد . قوله : قطع مخالفا : ضمير نائب فاعلى در [ قطع ] به محارب